Kerstdiner en sneeuwpret.

Hallo allemaal,

Dit word mijn eerste blog over hoe de RSA zich red zonder clubhuis. We draaien nu vooral in het Laakhuisje aan de Laak richting Ermelo. Hier is een kleine update over wat we zoal gedaan hebben:

Bij de RSA is het traditie om de laatste opkomst voor de kerstvakantie een kerstdiner te geven. En een traditie valt niet in het water door een missend clubhuis, nee we passen de traditie gewoon een beetje aan. In het Laakhuisje kan je niet erg goed dingen opwarmen, dus was het de bedoeling dat iedereen eten kookte en dat warm meenam. Iedereen was in Black Tie, en dat was aardig koud. We konden wolkjes blazen binnen in het huisje, maar dat mocht de pret niet drukken. Het eten was heerlijk en de sfeer geweldig! Zo zie je maar weer dat je niet per se een clubhuis nodig hebt voor een oude traditie.

Omdat we het kerstdiner dit keer op een vrijdagavond hadden, konden we zaterdag nog gewoon een opkomst houden. En zoals iedereen vast wel is opgevallen ligt er een dik pak sneeuw, dus sneeuwpret! De bedoeling was om na een warme kop chocolademelk met slagroom sneeuwpoppen te gaan maken maar natuurlijk werd dat verpest door een paar rake sneeuwballen en al snel waren we midden in een groot sneeuwballengevecht. Toen na een tijdje alles aan ons lichaam bevroren was gingen we weer naar binnen voor een tweede kop chocolademelk en besloten unaniem dat we binnen bleven voor een ouderwets spelletje hints. Ook moest alles opgegeten en gedronken worden omdat dit de laatste dag in het Laakhuisje was.

Tot bij de boerenkoolmaaltijd. Ik mag eindelijk vos spelen, haha.

Groetjes,
Liza