RSA
Enige tijd geleden is mij vriendelijk verzocht een stuk te schrijven voor de website van de RSA 497. Nu zij het dat dezelfde RSA 497 op dit moment een kamp aan het vieren is en om duistere redenen (werk) zit ik nu nog thuis. En wat is er dan beter dan de eerder gedane belofte waar te maken door achter de typemachine te gaan zitten en een lapje tekst op papier te zetten om hier vervolgens ons al geliefde leiding/begeleiding mee te verblijden.De instructie die ik heb gekregen was om ongeveer een half a4 U een impressie te geven wat de RSA 497 inhoud, dit moest gebeuren op ong. een half a4, om de een of andere duistere reden(werk dus) heb ik niet heel erg veel opkomsten van de RSA meegemaakt dit jaar toch ga ik mijn best doen. Om u een goede indruk te geven en om een kleine wijziging mee te geven aan het imago hutten bouwen. Zaterdag 26/04/2008 Om ongeveer 2 uur in de middag komen langzaam een stuk of 23 jongens en meisjes richting het clubhuis van scouting kon-tiki te putten, om daar een middag hun ouders eens niet tot last te zijn. Nog voor iedereen er is wordt er al de wekelijkse strijdlust getoond, in de race om wie het koffiezet apparaat mag bedienen. Na een kwartier is er een slachtoffer gevallen en kunnen we beginnen, terwijl het eerder genoemde RSA lid met de staart tussen de benen en koffie in de handen binnenkomt lopen, begint de begeleiding samen met de voorzitter ons van de nodige informatie te voorzien. We krijgen indien van toepassing, te horen dat er kort geleden een groepsraad is geweest en wat daar is gemeld wat voor ons belangrijk was. Verder worden er dingen besproken die besproken moeten worden, hoe het nu gaat met het werken bij nulde,waar wij nu toch echt op zomerkamp gaan enzovoorts, als de leiding geloofd dat hij/zei zijn/haar portie aandacht heeft gehad en iedereen doet alsof ze het boeiend vonden krijgt de penningmeester het woord. Deze gaat een lijstje langs met mensen die nog moeten betalen voor de wekelijkse fris en eventuele versnapering die wij na de opkomst soldaat mogen maken. Na iedereen kapot te hebben geïrriteerd door om geld te bedelen, word de penningmeester zijn recht op spreken ontnomen en gaat dit recht naar de persoon die de opkomst van vandaag heeft geregeld. Deze persoon verteld wat wij gaan die dag gaan doen, waarna er uit elke hoek van het lokaal gejammer komt en de heugelijke boodschap dat ze toch echt wat leukers hadden kunnen verzinnen. Na de uitleg is er even 5 minuten de tijd om rustig je koffie op te drinken en alles wat daarbij hoort.
Na 5 minuten word iedereen bij elkaar getrommeld en gaan we beginnen, de opkomst hield in: oud Hollandse spelletjes. Iedereen stond met spanning toe te kijken hoe 4 mensen tegelijk zo hoog stonden te springen dat je bijna zou vergeten dat het eigenlijk om het koekhappen ging. Nadat iedereen een keer werd verplicht te stoppen met het gooien van dennenappels om ook zelf als een debiel te gaan staan happen naar goedkope Aldi ontbijtkoek werd het tijd voor het volgende spel. Iedereen ging bij zijn team in de rij staan voor een altijd spannende estafette race. Toen men er achter kwam dat de teams toen al niet meer klopten is het competitie element uit het geheel maar weggelaten en bleef dit alleen hangen bij de spelletjes onderling. Op het moment dat iedereen al dan niet sportief valsspelend zijn haar emmer leeg had, kon iedereen rustig zitten terwijl ze genoten van een glaasje limonade. Helaas werd dit idyllische beeld algauw verstoord en sprong iedereen als een groep dorstige wolven in de richting van de limonade kan. Nou was er in de planning van de pauze niet in het geheel nagedacht over de locatie en de attributen in de directe omgeving, wat als gevolg had dat Sven als een malle de brandnetels in rende gevolgd door 2 leiding. Omdat dit RSA lid niet had begrepen dat het niet op prijs werd gesteld als men een emmer water over zich heen kreeg.
Na het volgende spel: spijkerpoepen, wat natuurlijk gebeurd in een met water verzwaarde fles, om omvallen te voorkomen, Begonnen Bram en Sven elkaar te achtervolgen met een fles water in de hand. Na dat de koters tot bedaren waren gebracht werd het tijd voor het laatste spel, en last but not least was natuurlijk het al bekende zaklopen aan de beurt. Waarna wij niet veel meer te verrichtten hadden en dus de programma maaksters op het idee kwamen om ons nog even bezig te houden met het U zeker bekende Hollandse leeuwen. Terwijl wij allegaar probeerden de overkant te bereiken was er een groep dames uit de groep ontsnapt richting de keuken waar zij, Joost mag weten wat aan het koken waren. De rest van de groep ging rustig zitten en eventueel helpen met het opzetten van de benodigdheden voor het Sint-Joris feest, dan wel niet het aansteken van een kampvuur om in de avond omheen te zitten met volle borst te zingen (we blijven scouting), en geef toe wat is er nou leuker dan met weet ik hoeveel man dapper te zingen om een heerlijk warm kampvuur.
Rond een uur of 5 gingen enkele mensen die de avond niet konden blijven naar huis, terwijl de rest de laatste voorbereidingen trof voor het eten. Helaas kan ik daar geen verslag over doen gezien ik om duistere reden (rara) daar niet aanwezig ben geweest, maar ik neem aan dat U over deze heugelijke avond nog een uitgebreid verslag zult lezen in de kon-taki.
Met vriendelijk groet,
RSA 497
